İnsan bir kere ölüyor...
Zamansız, en istemediğin anda...
Oysa günden gne içimdeki çocuk ölüyor..
Her an o simsiyah sokak karşımda
Türlü kederler, yalancı mutluluklar, gözyaşlarıyla
Bense elimde bir kitap, içimde bir parça umutla yollarda..
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta