İnsan bir kere ölüyor...
Zamansız, en istemediğin anda...
Oysa günden gne içimdeki çocuk ölüyor..
Her an o simsiyah sokak karşımda
Türlü kederler, yalancı mutluluklar, gözyaşlarıyla
Bense elimde bir kitap, içimde bir parça umutla yollarda..
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta