Bir defterdi ömrüm,
İlk sayfayı annemin araladığı ve karalamaya başladığı
Yapraklarını çevirirken üstüne titrerdi
Kırışmamalıydı ve kimse kötü yazı yazmamalıydı
Bir süre sonra kendim yazmaya başlayacaktım
Ve hiç silgiye ihtiyacım olmamalıydı.
Bu defter başkaydı, yazılan yazılar silinmez karalanan sayfalar koparılamazdı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta