Sayende Gölgen Çekilmiyor

Omzunun üzerinde iki penceresi olan bir güneşle dolaşıyorsun! Sayende* gölgen çekilmiyor.

İki ayaklı gezici karanlık yüzünden, senin gibi daha kimler karanlıkta kalıyor,
Kaba ve hırçın bir karanlığa çekiyorsun insanları, gölgen çekilmiyor.

Unutma zifiri karanlık bir gecenin sonu, yine aydınlık bir sabaha uyandırır, doğudan doğan aydınlık güneş uyanmayanları da utandırır.

Görmezler sabahı ve aydınlığı, kendi ürettiği karanlığında kalanlar. Kendisine tapanı gölgesine bandırır.

Yaşamında karanlık varsa, ışığını, üşüyorsan, asil kanın ısısını kapatırsan, sana yaklaşanı gölgene çekersin.

Başkalarının neden ışığını kapatmaya kalkıyor, içini üşütüp soğuk terler döktürecek kadar acılar yaşatıyorsun?
Yeter de artık kendine, bilmelisin ki; ışıksız gölgen çekilmiyor.
Kaleyi içten yıkmaya yeltenen bozgunculuk çekil aradan,
Anadolu da yeryüzünün sevgi gücü Türk gücü ile zulmü yeryüzünden yine silen azimli direniş devrim doğurdu yine düşünerek farkındalık üreten us ve duyunc oldu iraden.

▪️Önder Karaçay ▪️