kaç sabah geçti kucağında kaldırımların
kaç sabah uyandım boşluğun ortasına
kucağımda işkence saatleri
birsıyrılış bekledim hep gözlerim ufuklarda
sözlerim ufuklarda hep seni söyledim
çisilçisildim yokluğunun üzerine
oysa incinmeni istemedim ben, üzülmeni asla
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta