Gri örtü ile kapattılar,gökyüzünü, güneşi gölgeledi, bu örtü saydamdı.
Kumaşındaki boyaya akıyordu. Gri boya bulaşıyordu evrenin ruhuna. İnsanların ruhuna karışıyor, multuğunu gölgeliyordu.
Ressam buna karşı çıktı.
Örtün altına tablosunu yerleştirdi ve güneşli bir gökyüzü çizdi. Bu resimin insanların ruhunu aydınlatmasını diledi. Evrenin ruhuna bağlandı, maviye karşıtı fark edilmek üzere... sonunda hayran kalacaktı, insanlık bu sanata... Bazıları fark edecekti ki bu mutluğa açılan bir kapı...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta