Kıyıya vurmuş bu şişeyi kimse açmadı, günlerce beklediysede yanından kimse geçmedi, zaten geçende görmedi. İçideki kağıt boğularak öldü, bir gelgit ile tekrar okyanusa döndü. Yazılanların ağırlığıysa onu, bir vakitten sonra zifiri derinliğe kadar gömdü. Okyanusun en tenha noktasında kıyameti özledi çünkü, biliyordu ki yalnız o gün özgürdü.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta