Kıyıya vurmuş bu şişeyi kimse açmadı, günlerce beklediysede yanından kimse geçmedi, zaten geçende görmedi. İçideki kağıt boğularak öldü, bir gelgit ile tekrar okyanusa döndü. Yazılanların ağırlığıysa onu, bir vakitten sonra zifiri derinliğe kadar gömdü. Okyanusun en tenha noktasında kıyameti özledi çünkü, biliyordu ki yalnız o gün özgürdü.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta