Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Nebi Bey,
Bizim bu Arif Baltacı kardeşimiz ceza avukatı.senin dediğinden anlamaz....(!) Arif ancak ülkü adlı bir gü
xele vurgunmuş.
Vallahi ben söylemedim.Kendisi söylemişti bana.
Adana yörük ve Türkmenlerine selam olsun.Selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta