Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kadin olmak zor, heleki bizim toplulumuzda ,bunu çok guzel anlatmışsınız yureginize sağlık
"savunma ne zor şey..kadın olunca.
can denir canan denir de bir anda dönülür
vurulur kırılır yarılır yakılır recm ile toplumca
en güzeli ey can ..
bence savunma hiç bir şeyi..
isbat eden etsin de dur o zaman karşısına."
Toplumun yıpratıcı gerçeklerini irdemiş şiiriniz... Yüreğinize, emeğinize sağlık Erinç Bey, selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta