Çok yoruldum dünya pres üstümde,
Unuttum gülmeyi boğuluyorum.
Yükleri taşımaz oldu omuzum,
Paramparça oldum dağılıyorum.
Her gün bir önceden daha çakilmez,
Yüreğim incinir günbegün biraz,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Anlamlı bir anlatım ve toplumsal bir çalışma.Kutlarım.
Mürsel Adıgüzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta