Çok yoruldum dünya pres üstümde,
Unuttum gülmeyi boğuluyorum.
Yükleri taşımaz oldu omuzum,
Paramparça oldum dağılıyorum.
Her gün bir önceden daha çakilmez,
Yüreğim incinir günbegün biraz,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Anlamlı bir anlatım ve toplumsal bir çalışma.Kutlarım.
Mürsel Adıgüzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta