Ne bir tavırla biter bu aşkın ben de
Ne de bir kelime ile son verir Biz in nefesi bu kalpte
Her mevsimi mecbur kılan bir yanın vardı senin
Bahar sen de daha bahardı sanki
Yaz Güneşi sendeyken daha yakıcıydı
Kış ayazı ile içimi üşütürdün benim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bazen öyle bazen böyle bir şekilde yaşanıyor.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta