Savrulan Yaprak Şiiri - Elif Kemertaş

Bir yaprağım, yazın ortasında ama kuru
Sanırım aklım o sonbaharda kaldı
Ve bir daha hiç yaz olmamış bana
Gün ışığı değmemiş damarlarıma

Sahi, neydi farkı o son baharın diğerlerinden
İlk değil de son olması mıydı belki
Yahut belki de
Güneş miydi
Ben miydim
Yoksa koptuğum dal mıydı sebep

Neden olmazdı dönüşü
O inandığım yazlara
Belki de hiç ait değildim
Belki de sadece geçip giden bir parçaydım

Yapraktım ben kuru
Meğer sonum buymuş
Ve bir kez geldi mi sonbahar
Adı gibi son olurmuş

Yoktu geri dönüş
Bir kopuştan sonra

Ne daldım
Ne kök
Ne gövde
Ne de bir taç

Yapraktım
Savrulan
Kuru

Sonlu ama sonsuz
Bir gövdenin
Bitmeyen gelgitinin esiri
Mevsiminin bir parçası olan
Kuru bir yaprak