Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yine dert tasa, bu kadarı da fazla, gülümse artık sevgili erlaçin
aşk yazar sevda yazar
acı yazar da
boşluk ne yazar ki?
yok ki dahası, mümkün olsa öperdim yüreğini:)
sevgiyle,
yine hertarafa cicekler yaydin.....rhuna saglik...
Kircicegi savruldugu zaman, üretkenlik baslar.. bereket cogalir.. yayilir, sacar tohumlarini dört bir yana,,,...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta