Bu sabah uyandığımda,
İstanbul'un yüzünden düşen bin parça!
Haksız yere sana ediyor sitem.
Çok beklemiş..
Bir hevesle beyazlarını giymiş,
Ama sen gelmemişsin.
Senin için bezenmiş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Baharı bekliyorum...
Harika bir anlatım.Bekle beni İstanbul adlı şiirimle aynı temalarda .bakmanızı tavsiye ederim.Fesih mirzaoğlu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta