çıkar sanıyor çocuk,
kurcalayınca burnunu
barut kokusu
ve yarım çocukluğu,
çatık kaşları...
çaldıkları için
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel bir anlatımdı.kutluyorum.
Büyüyecek çocuk ve arıyacak yurdunu. Tebrikler. Sevgiler
elini kanla yıkayanlar varken
çıkmaz o barutun kokusu, çıkmaz çocuk boşuna uğraşma küçüğüm...
duyarlı yüreğinizi saygıyla selamlıyorum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta