Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gönülden SAVAŞA HAYIR DİYORUM
savaş ne için çıkar birileri para ve şöhret kazanacak diye tarh boyu böyle olmuştur şairimizin dediği gibi halk star seçsin salak ve aptal programların esiri olsun kimin umurunda ne güzel demişsiniz yaptığı sortilerin havasını atacak beyaz şarap eşliğinde kim bunlar MUTLU AZINLIK burada fikirlerimi yazsam sayfalar yetmez benim istediğim ne afrikada bir aç kalsın nede kimse havadan para kazanmasın adaletli ve ürettiğiyle yaşamını sürdüren bir dünya
kimin umurunda orada aç kalmış çocuğu ölmüş anası ölmüş doğuma hastaneye giderken kızakta ölmüş ve kimileri barlarda viski puro eşliğinde memleket kurtarır kimi hükümet devirir kimi vurgun yapar kimi çalar kimi çırpar kısaca ben bu dünyayı sevemedim arif olan anlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta