Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hangi ciltte hangi sayfa aklıyor seni
Kaleme yaklaşırken dur,yavaş
Evet, keşke kalem kılıca hep üstün gelebilseydi. Ama insanoğlunun o bitmeyen hırsı ve kör nefsi bu fanide insanı canavarlaştırıyor.
İnşallah beyaz sayfalarda yıkanacak acılar.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta