Savaş ve acı
Savaşın rengini almıştı sokaklar
Sevdalar tutsaktı yüreklerde
Gömüp bütün duygulurı karanlığa
Yürüdü insanlar, acımasız korkuları yaşatmak adına
Savaşın rengini almıştı bulutlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




savaş anaların göz yaşı dökmesi demek çok anlamlı bir şiir yüreginize sağlık
Güzel ve anlamlı bir yorum, değerli bir şiir olmuş. Tebrik ediyor ve tam puanımla da kutluyorum.
yüreğinize sağlık+10
saygılar...
Ben sizin kadar umutvar değilim. Böylesi durumlarda beni mutlu eden şey, ölümün gerçekliğidir.
savaş kuşların vakitlice ötmesi için glayöllerrin diye vardır bir boru üflendimi hayır çan çaldı mı hayır ezan okundu mu şavaş bitti ve .......
umut var olduğu sürece
yaşam devam edecektir...
KUTLARIM
DUYARLI YÜREĞİNE KALEMİNE SAĞLIK
DUYARLI YÜREĞİNİ SAYGIYLA SELAMLIYORUM...YERYÜZÜNDE HER KARIŞ TOPRAĞA SEVGİ VE BARIŞ EKEBİLSEK NE YAŞANILIR OLUR DÜNYA...YÜREĞİNİZE VE EMEĞİNİZE SAĞLIK...KUTLARIM...ANT+10
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta