Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
savaş'ın kırıp geçtiği küçük yürekler birgün büyüdüklerinde şöyle düşüneceklerdir:
'Yaşarken yaşamıyla uzlaşamayan birinin, bir eliyle, yazgısının tepesine çöken umutsuzluğu biraz uzaklaştırması gerekir. Ama bir eliyle de, yıkıntılar arasında gördüklerini not alabilir'.
Kafka
bu yüzden savaşa karşı birşey yapamıyorsanız en azından yazın efendim gördüklerinizi yazın...
güzel paylaşımınız için teşekkürlerimi sunar;
devamlılığını dilerim.
Yorum yapmak için bir söz aramaya uğraşmadım.Eminim ki yok.:(
Lekesi kaldı yüreğimde..
______
Orada akan kanın lekesi uakta bir yüreğe düşebiliyorsa henüz herşey kaybesilmiş değildir..
Duaya devam..
Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta