Ne bir çocuk neşesi kaldı şimdi,
Ne de altından geçecek bir gökkuşağı.
Prangalar vuruldu mutluluğun bileklerine.
Esir alındı umut adına ne varsa.
Gülümsemeler palyaçoların yüzünde asılı sadece.
Yalancı vaatlerin kimsesiz çocuğu oldu huzur.
Zamanın bile akmaya hakkı yok,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




TEBRİKLER...yüreğinize sağlık sn Yakub SANCAKTUTAN kardeş
En derin hürmetlerimle...başarılar dilerim,
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta