Bir kız görüyorum yıkılmış bir ev köşesinde
Sarı saçları kirlenmiş mavi gözleri yaşlar içinde
Sanırım annesi kucağında ki cansız bedeniyle
Ve dudaklarından çıkan iki hece Anne
Yaşlı bir adam görüyorum elinde bastonuyla
Buz gibi bakışlarıyla soruyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
