bu bir savaş
zaman, ordularını üzerime salmış; son teknolojik silahlarla bana saldırıyor. o kazanacak, buna eminim. ben kaybedeceğim.
ama biraz da olsa direnebilirim. sadece beklemekteyim. şu an o da beklemekte. ikimiz de göz göze gelen kurtlar gibi, kutup soğuğunda, gecenin bir vakti rüzgar ıslığını çalıyorken gökyüzünde..
ve atların rahvan koşusundaki dinginliği içindeyiz..
tüm evren kararıyor yavaş yavaş. yıldızlar sönüyor. madde yok oluyor.
hiçlik...
bilinmezlik...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta