Beş para etmez o aç köpekler,
Beş paraya evini, sattılar baba.
Yaşarken kapıdan giremeyenler,
Eşyaları paylaşıp kaptılar baba.
Kirada otururken, emeksizleri,
Evi kazma kürek, yıktılar baba.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta