Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Ulan,anasını sattığımın kocamış dünyası.
İçinde tükenmiş onca insanlık mayası.
Zerre bitti kalmadı,azdı kürre ısısı.
Yok oldu sonunda yeşili,canım mavisi.
Ama bitiremediniz fitneyi,neffaasaati.
İnsanı yetiştiremedik geri kaldı ahırı.
Boşaldı semeri,haydi! iki ayaklı hayvanlar dışarı.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta