Çocuk yüreğimde kumdan kaleler
yıkılmaz sandığım.
Fırtına sonrası karaya vurmuş
taka gibi ruhum
durgun, suskun, yorgun.
Beyaz atlı prens masallarıyla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




anlam yüklü mükemmel dizeler...
selam ve saygılar yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta