Hayat bir satranç oyunu gibi.
Sen şahsın, veziri, kaleyi, fili ve atı iyi seçmelisin.
Hep hesaplıca ve bir sonraki adımı görerek hareket etmelisin.
Seni bir piyon gibi görmelerine izin vermemelisin.
Kazanmak zekice oynayarak,
Ve kazanmanın tadını çıkarmak,
Şah ve mat derken,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta