Satış Şiiri - Mehmet Ersoy

Babam “olmaz” demişti…
Yanılmış.
Namus ile para aynı pazara
Tezgâh açmış.
Paramı namusu satar,
Namus mu parayı, bilemem.

Mazlum milletlere örnek
Destan yazanlar yok artık.
Liboşlar, palavracılar oturur oldu.
Ceylan derisine
Sandıklar kurulunca
Halk mı meclisini seçer,
Meclis mi halkını, bilemem.

Şarkılardaki kız
Besteden ve güfteden kaçmış.
Saçlarından dökülür sahte nağmeler
Aşk nağmeleri.
Sabah uyandığında, magazin sayfasında görünce resmini,
O kız mı gazeteyi satar,
Gazete mi kızı, bilemem.

Ama işte ben,
Sevdayı, aşkı, saflığı ararken
Bu karmaşada kaybolmuşum.
Namusun ve paranın,
Gerçek duyguların arasında…
Kimi uşak, kimi dalkavuk seçeceğimi
Bilemiyorum.