Satır Sonu Bir Ömür... Şiiri - Döndü Dülger

İnsan kendine hep geç kalır bayım...
Dokunacak daha çok sine,
Sarılacak daha çok yara var diye diye.
Bir kendine uzanmaz olur eli.
Bir kendine bakmaz olur gözü.

Kendini zamana bırakanlar aldanırlar bayım....
Başkalarının kışına bahar,
Başkalarının rüzgarına yelken,
Başkalarının karanlığına ışık saçayım diye diye.
Cümleleri kısaldıkça kısalır,
Kendini hep satır sonlarında bulur.

Hayallerini sıranın sonuna koyanlar ortada kalır bayım...
Yarın diye diye alabildiğince yorgunluğun pençesinde çırpınır.
Günü aymaz olur,
Gönül sesi boğulur,
Kendini bir uçurumun kenarında bulur.
Vakti geçmişliğin intikamı çetin,
Pişmanlığın sorgusu uzun olur bayım,
Uzun olur....
Döndü Dülger