Sıralarını bekleyen umutlarım vardı;
Elimde; yarım kalan romanda.
Umutlar; adı üstünde; yaşanmamış rüyalardı.
Yok oldu, savruldular yaşanmadan,
Acılarda, zamanın ruhunda, tozunda.
Hepsini birlikte yazacaktık satır satır.
İnadına unuttum; diye haykırsan bile
Yüreğinin derinliklerinde bir acı, bir sızı kalır.
Kişi; ya örter üstünü bakmaz geriye,
Ya da, bu dayanılmaz acılara katlanır.
Kayıt Tarihi : 8.4.2020 21:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!