Duygu yüklü bir bakıştan geri kalan sözlerim miydi?
Özlemimi rüzgarlara anlatacak olan
Uykusuz gecemin aydınlık sabahı mıydı yoksa?
Zamana, sensizliğimi haykıracak olan
Yabancı bir kalbin soğukluğu muydu?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ederim.
Kaleminize sağlık.
Gönül sesiniz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta