-I-
Sabahın serinliğiyle yazıyordum; güneş
hınzır bulutla çekişiyordu.
-II-
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yazar bu güzel şiiriyle dünyasını bir satene benzetiyor.O güzel kumaşa "çayırkuşunu davet ediyor" Mutluluk ikilisi olmuş oluyor. güzel hisler ve dizelerdi kutlarım. selam size.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta