Dost diye görünüp kuyu kazarken
Dostunu yüzüne nasıl bakarsın
Yuvaya ateşi koyup yakarken
Namusunu bile pula satarsın
***
Yenilen sofraya bıçak saplanmaz
Arsız olan insan asla arlanmaz
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta