Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gercek bir resim vazla söze ne gerek abi yazacagını yazmısın utanan olurmu bilmem
yüzleri kızarımı göremeyiz adam diye sayarlar
baş köşeye otuturlar koyun olup güdülürüz daha
çobanımız olurlar bir kaçtanede boz eşek olur
üç dörtanede köpek olur bu halkımız sustukca daha çok kurtlar kuzuları parçalar satar ki ne satar vatanı ...
yüregine kalemine saglık
yusuf ter
Bu çürümüşlükten inancımız ve bu hainlere karşı sağlam duruşumuz kurtaracak bizi. Tebrikler ve sevgiler duyarlı yüreğinize...
Tilki kümesi belledi
Tavuğu kazı elledi
Sansara haber yolladı
Feriği tutan tutana
Güzel bir dize...maalesef insanlık değer yargıları bozulmaya başladı.Sonumuz hayırlı olsun inşallah...kutluyorum şiiriniz için İlhami Bey! sağolasın
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta