Yıkılmış gibisin, değer mi sanki?
Boş ver be arkadaş, sat anasını.
Unutma, bir daha gelmezsin geri
Bırak üzülmeyi, sat anasını.
Bu gencecik yaşta çökmüş omuzun
Gülmez olmuş yüzün, solmuş benizin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta