Sökülmüş parke taşları gibiydi bedenim hep çıplaktı
boyunduruğu olmayan bir mahmurluk içinde
keyifle seyir etmekteydi gölgemiz
Yoldaşları yok olan bir kalbi eksik etmiyordum kendimden
bazen tükenecek gibiydi çiçeklerin renkleri
Israra gerek var mıydı nehirlerin şırıltısına
Bir aşk kelimesi üzerinde gizli bedenleri örselemekteydim
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta