Seferiyim aşkın gurbet şehrinde
Ziyan aklım bir adres derdinde
vefa bulmaz ömrün akşam deminde
sende gurbet oldun canın sağolsun
Çok sevdalar vurdu ama ölmedim
İz bıraktı azmim ile külledim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta