Tarifi imkansızmış meğer
Hiç bir şey yazamıyorsun
Tutuluyorsun elini eteğini çekiyorsun
Umutla bekliyorsun
Bir söz söyler olmadı bir çift bakış
Ne yapsan olmuyor duymuyorsun
Gün geliyor üzülüyor pişman
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta