Bak telefoncuya gidince herkes telefonunu
Saklıyor
Gezmelerde içinin boşluğunu doldurmak için gözlerini dört açıyor
Sabah uyandiginda akşamki umutsuzluğunu yok etmek için yüzüne su çarpıyor
Her esnediginde normal olmayan bişey yapmanın sihriyle buluşuyor
Yeşil çiçeklerle dolu bahçe gördüğünde basarım diye korkuyor, bütün hayallerinin ayaklar altında olduğunu hatırlatarak
Bir çocuk çığlığı işittiğin de kötülüklerin envai çeşidini animsiyor
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta