Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ee insan bu işte. hani ne derler Allah ölümü önce dağa taşa vermiş dayanamayıp un ufak olup bu yükü bizden al diye yalvarmışlar. insana vermiş birde bakmış ki bir saat sonra gülüp duruyorlar tam demiş.kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta