Şaşı Şiiri - Mustafa Tatcı

ŞAŞI.
İnsan olmazsa kişi
Zordur mahşerde işi
Kara libas giyer de
Önüne düşer başı...

Poşet peşinde koşar
Kuyruk sallayıp yaşar,
Siyer toprağa işer
Çakal olur adaşı.

Dünyadan amâ gider
Semerle dama gider
Fırsatı güme gider
Derler ki git yük taşı

Ta baştan beri sakar
Kamile yan yan bakar
Gülzar içinde bir har
Serseri doğmuş şaşı

Hırlayıp havlar süser
Konuşur zehir kusar
Gürleyip asar keser
Yal olur anın aşı

Mustafa sır verme çok
Mahşer ne anlayan yok
Bil öğüde karnı tok
Mahlukun ayakdaşı