Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şaşı.. Tıpı sana bakıyorken başka bir yöne bakar gibidir.!.. İnsan üzülür bu hale.. Ancak bilinçli şaşılıklardır Sn.Tiryakioğlunun üzerinde durduğu !.. İki noktaya da bakabilmek arsızca, açgözlülükten öte nedir bu ? Sanki birisini yeterince sevebilmişiz de ikincisine gerek varmış gibi.. İşte asıl parmak basılacak burası, yani insanın maymun iştahlı olanıdır.. Kanımca sevgilerdeki masumiyet bağlılık onun asıl kutsal yanı olsa gererek.
Sevgiler ve Başarılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta