Damlarda kuru otlar vardı
Altında kararmış gündöndü sapları
Evlerin sarı duvarları kerpiçten.
Buralara yabancıydım ben
Yaz sonu gün inerken.
Uzaklık ezdi geçti
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




okuyanı şaşırtacak kadar da duygu yüklü ve güzel bir şiir olmuş . kutlarım sayın Baki Sulopaşa, kaleminizi ve yüreğinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta