İki kere kırılmış,ışıklar gökkuşağında,
Renkler pek bir dolaşmış,birbirinden seçilmiyor.
Her dalda bin yaprak var, gönlümün sarmaşığında,
Kök gövdeye karışmış, meyvelere geçilmiyor.
Hayallere saklanmış, adın gizli bir heyula,
Hayaletler dolanmış,etrafına sıra sıra,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta