Koru dağından kopan rüzgar
Saroz kıyılarında kol gezer.
Önüne kattığında körfez sularını;
Mavi çayırlara yayılır,mart kuzuları.
Mahmur sabahların tazeliğine karşı,
Sessiz otlayan sürünün çanları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler ' Saroz Kıyıları ' na... Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta