Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her sarnıcın yanıbaşında
bir incir ağacı vardır
dalında sararan incirler
susamış yolcular
ve bir iklimden
bir başka iklime
göçen kuşlar
soluklansın/dinlensin diye bekler.
Yüreğinize, kaleminize sağlık, duygunuz güzelliğinde enfes şiiriniz için yürekten kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta