yalnızlığın en zengini1957
biz birbirimize sarılarak büyüdük
sarmaşıklar gibi
güneşle başlardık güne
güneşle biterdi
sabah fırın yolunda buluşur
güneşi sektirir dik ayaklarımızda
sokak çeşmesinde sulardık
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta