Yoklugunda hayati,Bir kulenin tepesinden seyrediyor gibiyim.
Sanki bir gün bir el itecek beni, düştüm düşeceğim hissindeyim.
Belki gözlerimin dalıp dalıp gittiği şu mevsim,olur son mevsimim,
Bir sabah sarmaşık ol dolan penceremden odama helalleselim..
21:22 01.09.2015
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta