Ayrılınca güneş ufuktan
Koparır yüreğimden umudu
Sensizlik yetmiyormuş gibi
Sarmaşık hüzünler sarar bedenimi
Kabına sığmayan ırmak misali
Çoşar gönlümde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sarmaşıklar ağaçta sarsın çiçekleri orada açsın kokusu gönülleri okşasın, ümitler bitmesin. yüreğiniz dert görmesin. kaleminiz daim olsun.
Dünya işte böyledir ayrılık olmazsa bu şiirler nasıl yazılırdı tebriklerimle
hüzün yüklü satırlar yürekten dökülen..
güzeldi okumak kutlarım..
Sarmaşık hüzünler...çok güzel bir yürek sesi değerli şair. Yüreğinizi ve kaleminizi kutlarım.+
ayrılıklar hüzün döker yüreğe kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta