SARMAŞIK GİBİ
içimde büyüyorsun ölmeden,eksilmeden,bitmeden.
her nefes alışımda bana hayat veren yeşilinle sarıyorsun bedenimi,
bedenimdeki damarlara can veren kansın,her soluk alışımdaki Oksijensin,sen olmadan ben nasıl yaşarım,sen olmadan nasıl adım atabilirim,sen olmadan,sarmadan bir sarmaşık gibi bedenime kollarını,nasıl tutuna bilirim hayata..
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta