SARMAŞIK GİBİ
içimde büyüyorsun ölmeden,eksilmeden,bitmeden.
her nefes alışımda bana hayat veren yeşilinle sarıyorsun bedenimi,
bedenimdeki damarlara can veren kansın,her soluk alışımdaki Oksijensin,sen olmadan ben nasıl yaşarım,sen olmadan nasıl adım atabilirim,sen olmadan,sarmadan bir sarmaşık gibi bedenime kollarını,nasıl tutuna bilirim hayata..
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta