Her gün geçtiğin sokaklarda kaybolmakta bir sanattır
Bazen fırtına olur göğümde
Bazen de çiçekler açar yolumun üstünde
Bazense renkler kaybolur
Günebakanlar küstüğünde güne
Güneşi sevmekse
Pervanenin mumu sevmesi bu hayatta
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




uzun aralardan sonra yazdıklarınızla buluşmak güzel. bir okuyucu olarak teşekkür ederim. en sonda aklımdaki sorulardan biri! tümce mi cümle mi?
Teşekkür ederim sevgili Şair :)
Eş anlamlı kelimeler. Ben tümceyi daha çok seviyorum tını olarak.
Ne çok severim her gün gezdiğim sokaklarda kaybolmayı. Bir çok kez bile isteye kaybolmuşluğum vardır. Yeniden tanımayı severim, şehrin çıkmaz sokaklarını, yol ağızlarını, kavşaklarını, sokak lambalarını, otobüs duraklarını ve kaldırımlarını. Bir anlamda kendini tanımak gibidir bu kayboluş.
Geçmişi ve geleceği çiçeklerle bezeyen şiirinizi ve sizi gönülden kutluyorum.
Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim. Sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta